Op zaterdag 27 maart mocht ik de Ratte Vynckeprijs in ontvangst
nemen, een initiatief dat ik mee opstartte in 1989, een (bijna)
jaarlijkse prijs voor socio-cultureel engagement met aandacht voor de
vriendschapsgedachte met andere volkeren en (of) voor initiatieven
die het mogelijk maakte om mensen die mindere kansen hadden dan toch
die extra kans te bieden om zich volwaardig te ontplooien, geschonken
aan een Zedelgemnaar of een Zedelgemse vereniging.
Voor zij die de
actualiteit wat gevolgd hadden: in de periode dat kpt. E. Storms van
de 4de expeditie van de ‘Internationale Afrikaanse Vereniging’
(feitelijk de organisatie van Leopold II) er letterlijk voor zorgde
dat enkele weerspannige stamhoofden o.a. Lusinga, hun hoofd verloren
en dat dit dan opgestuurd werd naar Brussel, was Vyncke gestart met
de eerste pokkenvaccinatie in Centraal Afrika.
Dit alles kun je
lezen in de biografie (193 blz.) die ik schreef over Vyncke. Enkele
honderden exemplaren zijn de deur al uit. Indien interesse voor een gesigneerd exemplaar, stuur me
een mailtje (jefbogaert@gmail.com).
Het is om deze publicatie en om mijn herhaalde inspanningen om de
gemeentelijke meerderheid op hun verantwoordelijkheid te wijzen, de
nieuwste gemeentehuis staat immers gedeeltelijk op de grond van het
geboortehuis van Amaat Vyncke, dat ik tot laureaat verkozen ben.
Bedankt in ieder
geval voor de prijs, voor de fijne avond en de vele felicitaties van
gewone mensen over Witte Paters die tientallen jaren in Zaire geweest
hadden, tot politiek verantwoordelijken die er al een studiedag van
mandatarissen hadden opzitten. Dank ook aan die vele bestuursleden
van VU-en N-VA die meegewerkt hebben van de prijsuitreiking steeds
topactiviteit gemaakt hebben. De prijs zal integraal gebruikt worden om de kosten van bijkomend onderzoek te financieren.
Tot slot twee citaten in dit verband, samen met eentje uit Vyncke’s brieven*.
Tot slot twee citaten in dit verband, samen met eentje uit Vyncke’s brieven*.
– Proficiat dat
jij het bent dit jaar. Je hebt de microbe van hem opgedaan, en dan,
in plaats van ziek te worden leef je dubbel (L.L.)
– Ik stuur u
volgende week (een klein boekje) op als een klein geschenkje en als
waardering voor het werk dat U voor Vyncke doet. Zijn herinnering
wordt terecht levendig gehouden. ‘Negers’ waren immers verre van
onbeschaafd. Denken de ‘witten’ soms dat de Afrikaanse moeders
geen moedergevoel hadden en zin voor rechtvaardigheid (D.VG)
- Het spreekwoord en de fabel van den uil met zijne jongskes zeggen beide: “mijn kind, schoon kind;” misschien zal er in deze mijne beoordeeling over de negers, ook iets alzoo kunnen gevonden worden; misschien zal men wat overdreventheid willen zien in de gunstige beschrijving der hoedanigheden van deze onze zwarte evennaasten, uit liefde tot dewelke ik de witte menschen verlaten heb, maar toch meen ik te mogen zeggen en verzekeren, als inleiding, dat de negers van deze gewesten op verre naar zoo wild en zoo onbeschaafd niet zijn als vele menschen, die de zoogezegde beschaafde landen bevolken. Zij hebben, wel is waar, slechte hoedanigheden benevens de goede, maar wie van ons heeft er geene? (A.Vyncke)
* Deze brief is opgenomen in de 'Brieven van Vlaamsche missionaris', deze brief is een transcriptie van E. Demonie die hier in Vlaanderen de eerste uitgave heeft verzorgd.
- Het spreekwoord en de fabel van den uil met zijne jongskes zeggen beide: “mijn kind, schoon kind;” misschien zal er in deze mijne beoordeeling over de negers, ook iets alzoo kunnen gevonden worden; misschien zal men wat overdreventheid willen zien in de gunstige beschrijving der hoedanigheden van deze onze zwarte evennaasten, uit liefde tot dewelke ik de witte menschen verlaten heb, maar toch meen ik te mogen zeggen en verzekeren, als inleiding, dat de negers van deze gewesten op verre naar zoo wild en zoo onbeschaafd niet zijn als vele menschen, die de zoogezegde beschaafde landen bevolken. Zij hebben, wel is waar, slechte hoedanigheden benevens de goede, maar wie van ons heeft er geene? (A.Vyncke)
* Deze brief is opgenomen in de 'Brieven van Vlaamsche missionaris', deze brief is een transcriptie van E. Demonie die hier in Vlaanderen de eerste uitgave heeft verzorgd.



Geen opmerkingen:
Een reactie posten